dansetseydim mesela daha fazla. DANSINI SEÇTİ gözlerini bıraktı ve dansını seçti." deselerdi.

romanımız önsözünde aklına koyduğ

sürperrriş var dilinde,
yara var dilinde,
süper yaralar var..

annem beni doğurdu mu? annenin ellerini tut sen yine. sen annenin ellerini tut. ve annen de aynı zamanda sarılsın ellerine. annene yaprak sarmak mı yakışır, annen bazen yatağında yaprakları karıştırır. kaç defter kapatıp açmıştır bilekleri, bilen bilir. kinini silip dizini açsa göğün çocuklarına; evler, odalar..

o dalar.
o dalar..
o dalarr

kim oldugumu biliyor mu

kim oldugumu biliyo muyum?

güneşi verdin ellerime. ellerimden aldığını nereye bıraktın?

güneş yetmiyor

uyku yetmiyor

içtiğim bitmiyor

new age verdiklerini geri al

yetmiyor öptügüm

öptügü yetmiyor

dişlerim yetmiyor

saçlarını okşa.

kıyafetlerinle yatağa girme

gir yatağa

uyan uyanın uyan

UYAN

saçlarımı bozmuyor rüzgar

rüzgar yetmiyor

ahenk lazım

kim lazım gelmiyor? damağımda hevesim kurudu. ASANSÖRE BİN.

beni ara 

bana ulastığında beni ara.

gelemem belki yine de çagır

kedi oğlan.
kedikız.

midem acıyor artık.
back to the real'ini de söküp bırakmak istiyorum

ANLIYO MUYUM?

bu ara sarhoş muyum yoksa hep olduğum gibi miyim diye dşünürken. hep sarhoşum abi

uyanıyorum hala sarhoşum.
sanırım bi ara oturup hakkını vererek ağlamamı istiyor evren anne benden ama ben bokunu çıkarana kadar gülüğyo muyum ..................

geceyarısı yetişen çiçeklerimin ellerinden öperim, gözlerinin arasına yastık koyup uyuyasım var.. mavi menekşelerin suyunda boğulmadan dön.

dön ki sevebileyim.

mandalina mevsimi geldi çok şükür

ne arıyorsam duymadan sana fısıldayabilirim belki de bir roman yazarım """""""yarrın"""""""""""""" hatırlat komplom.

sil

her acı etrafında bir umut fısıldar, yitirilmemişliğin umudu.
umudu yitirilmemişliğin.
rüzgarı fısıldar, güneşin etrafında dolanan dünyalarımızı. gökteki yıldızları her uykuya yattığımızda gözlerimize sarmışız gibi.. kimse gitmemiş de tüm sevgililer kumsalda elele vermiş hayatı onarıyormuş, güz geldiğinde hepimiz tam olalım diye.

i love you because you are you"

bu kadar basit(olsun).

eteklerimde yüzüyor, rüzgar gibi.
uyumadan önce beni düşünsün diye düşündüğüm adam, düşünüyormuş. başka bi tarafından sevdiğimiz için çok insan sevmeye mecburuzdur belki de. olsun.



duvarları yıka-n 

teselli yerini bulmayacak.

gördüm,
vardı şimdi; varım.

yarım da güzel. yarın da olur; güzel.

düşünmeyi marifet sanmayın çiçeklerim canım. zaten bize bahşedilen bu. muç.

mutlu aşk yoktur' şerefine söylenecek şeyler vardı..

 yanından geçtiğim sevdiceklerim içime içime eriyen bir mum olmamda sizin suçunuz yok ama üfleseydiniz acım dinecekti. üflemediniz. 
n'için söylemediniz; hiçbir şair trajik ölmez. hepimiz bu kadar gençken yaşadığınız şeylere nasıl bu kadar çok şaşıyorsunuz? daha neler neler olacakken düşlerinize bile şaşmaktan n'için alıkoyamıyorsunuz kendinizi? sizi gene de yanaklarınızdan öpüyorum, şş.
beni kırmızıdan vurdular.
tam şuracığımda
yaralıyım
ta içinden..
ta içimden,
serinlik kovuyorum
beni en çok kırmızıykensevdi, öptü, vazgeçti ve gitti.
durur muyum ben de bastım ateşi tüm kızıl ve buram buram aromalı mumlara, kabuğumu bile kopardığında yaramın altından bu kadar kızıl akmıyordu görmen lazımdı.
niye ben hiçbir şeyden vazgeçemiyorum serçe?
niye onu tekrar gülerken göremiyorum, karındeşenim?
çölde, çölün içinde gizli bir şey gibiydi.
çölün içiydi.
sonunda yalnızdı. aslında sondan önce de yalnızdı. gerçi birkaç asırdır yalnızdı. hala yalnız. çöl ki bırakılmıştı gerçi hala bırakılmış.
birgün yolunuz çölden geçerse şunu bilin ki çölde yol yok. yolunuz düşerse; gerçi çöle yolunuz düşmez.
işinizi bölmez.
çöle gitmezsiniz, çöle gitmeyin.
çölün içinde gizli bir şey gibiydi.
çölün içindeydi.
gibi-
dargınım gögdeşenim kırmızıya bile.

  var mısın diye parmaklarımla halka yapıp kolumu havaya kaldırarak allaha 'are u okay? are u in baby?' diye soruyorum bu aralar..
  
  bugün de tersimden uyuyamadım..

ÜZÜLMEK UMRUMDA DEĞİL

artık umrumda olmayan o değil.. ben de özlüyorum ama yapacak bir şey olmadığını hatırlayınca üzülüyorum, sadece; üzülmek umrumda değil, ÜZÜLMEK.

oturup üzülmeyi umursadığımı düşünsene -ay üzülüyorum, diye daha da üzüldüğümü üzülmekten sıkıldığımı AMA OLMAZ Kİ ÖYLE
artık hatırladığımda buruklaştığım insanları kimseye anlatmıyorum. zaten pek de bir şey anlatmıyorum. hep dalga geçiyorum diye öyleyim mi sanıyorlar acaba

BAK BAK NASIL DA SAÇMA SAÇMA KONUŞUP GÜLÜYO-
gülüyom arkadaş gülcem oturup üzülmenin sırası mı şimdi.. siz üzülüp üzülüp anlatıyosunuz ya o zaman ben de içimde döndürüyorum bi şeyler bu bana yetiyo işte. hemen hemen böyle olacak daha da..

geçiyor ya hani